I searched the internet to find a image which can clearly states that I'm happy.
I couldn't find.
Maybe I was a bit lazy and impatient.
Ya anyway, I'm happy.
17 Kasım 2012 Cumartesi
16 Kasım 2012 Cuma
11 Kasım 2012 Pazar
The Great Gatsby
seni bekliyoruz canım
"There is a loneliness that only exists in one's mind.
The lonelinest moment in someone's life is when they are watching their whole world fall apart,
and all they can do is stave blankly."
the great gatsby
"There is a loneliness that only exists in one's mind.
The lonelinest moment in someone's life is when they are watching their whole world fall apart,
and all they can do is stave blankly."
the great gatsby
8 Kasım 2012 Perşembe
7 Kasım 2012 Çarşamba
Tokat
Kolunu hafifçe kaldırdı, elini arkaya attı ve yüzüme doğru savurdu. Bir gözkırpışı kadar hızlı oldu hepsi, farkettiğimde şaşkınlıkla hafifçe ağzımı açacak kadar zamanım oldu sadece. Yüzüme düşen tokatla yüksekçe bir ses çıktı, bir an hiçbirşey hissetmedim, şoktan sanırım. Sonra çenemin altından sağ yanağıma doğru bir alev yükseldi, yavaşça. Ateşe tutulmuşçasına yanmaya başladı yüzüm. Sıcaklık yüzümde yerleştikçe gözyaşları doldu gözlerime, halbuki onun önünde ağlamak istemiyordum. Ama durmadı gözyaşlarım, yanağımı avutmak istercesine aktılar gözlerimden. Tek yapabileceğim şey, o sonbahar sabahı genelde öpüşerek ayrıldığımız köşede sert bir dönüşle sırtımı dönüp yürümek oldu evime doğru. Durmadı bir süre ıslak gözlerim, durdurmaya gerek de duymadım. Herşeye rağmen sonbaharın, yağmur kokusunun ve düşmüş yaprakların keyfine vararak evin yolundan yavaşça yürüdüm. Yüzümün yanması geçmiş tüm o acıtan his beynime dolmuştu busefer. Düşünmemeye çalıştım, nekadar zor olduğunu bilerek zorladım kendimi. Kapalı alana girmek istemedğimden genelde insanlarla dolu olan cami avlusuna gittim, bankta yer bulma umuduyla. Ama kimse yoktu, sanki biliyorlardı benim yalnız kalmak isteyeceğimi.
Soğuktan titreyene kadar biryerde oturdunuz mu hiç sonbaharda?
Soğuktan titreyene kadar biryerde oturdunuz mu hiç sonbaharda?
26 Ekim 2012 Cuma
.
Korkuyorum, çok korkuyorum. Hayatımda hiç korkmadığım kadar korkuyorum. Mideme ağrılar girecek kadar, uykularım kaçacak kadar korkuyorum. Kendi kendime tanı koymam gerekirse hayatımda hiç birşeyi bukadar istemediğim için şimdi böylesine korkuyorum. Nekadar zor olacağından değil, minnacık bir hatam yüzünden olmaz diye ödüm patlıyor.
Gözlerimi sıkı sıkı kapatıp inşallah olur, inşallah olur, inşallah olur diyorum. O derece...
Gözlerimi sıkı sıkı kapatıp inşallah olur, inşallah olur, inşallah olur diyorum. O derece...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
